Sıkça Karıştırılan Sözler

 
 Söz    


mahsur  mahzur    maiyet  mahiyet    mani  mâni    meşruiyet  meşrutiyet    metin  metîn    muhabere  muharebe    muhasebe  musahabe    mürteci  mülteci    mütehassis  mütehassıs    mütevazi  mütevazı    nakil  nâkil    nazım  nâzım    nefis  nefîs    nüfus  nüfuz    olasılık  olanak    oldukça  çok, çok fazla    öğretim  öğrenim    özel  özgü    sadır  sâdır    sari  sâri    seri  seri:   

aşık, -ğı

  a. anat. 1. Aşık kemiği. 2. mim. Aşırma.


âşık, -kı, -ğı

  a. (a:şık) 1. Bir kimseye veya bir şeye karşı aşırı sevgi ve bağlılık duyan, vurgun, tutkun kimse: "Güzeller deniz kenarına geldikleri zaman âşıklar da kale burçlarına ve bedenlerine dolarlar." -A. H. Çelebi. 2. Sevişen bir çiftten kadına oranla genellikle erkeğe verilen ad. 3. Halk ozanı: "Dinleyin âşıklar benim sözümü / Felek yaktı kül eyledi özümü" -Halk türküsü. 4. tkz. Dalgın, kalender kimse: Âşık yine geç kaldın. 5. ünl. tkz. "Ahbap, arkadaş" anlamında kullanılan bir seslenme sözü: Âşık! Anlat bakalım, neler yaptın?